เด็กกิจกรรม?

เมื่อวันเสาร์ที่ 14 มี.ค. 2552 ได้มีโอกาสไปร่วมงานตัดปอยผมน้องๆ ชมรมพุทธฯ สถาบันฯต่างๆ ได้บุญกันถ้วนหน้า ก็อดนึกถึงภาพวันเก่าๆ ในช่วงที่กำลังเป็นนักศึกษาไม่ได้ เพราะภาพของความสนุกสนาน ความสุข อิ่มบุญ ใบหน้าเปื้อนรอยยิ้มของทุกๆคนที่อยู่รอบข้าง ยังเห็นเป็นภาพที่ชัดเจน เริ่มตั้งแต่ก้าวแรกที่เราได้รู้จัก "ชมรมพุทธศาสตร์" มศว ประสานมิตร จน ถึง ณ ปัจจุบัน ความรู้สึกประทับใจ อบอุ่นใจ ยังคงเหมือนเดิ
.....ธันวาคม 2544 เทอมที่ 2 แล้วสินะ กับการใช้ชีวิตเป็นนิสิตปี 1 คณะวิทยาศาสตร์ วิชาเอกฟิสิกส์ ชีวิตก็ดำเนินเป็นปกติทุกอย่าง เช้ามาก็มาเรียนหนังสือ ตกเย็นก็กลับบ้าน เริ่มแรกก็มาเรียนด้วยรถเมล์ แต่พักหลังจะนัง BTS เพราะมีบัตรสำหรับนักศึกษา(เที่ยวละ 14 บาท เอง)
Next Station อโศก........เมื่อถึง ก็ต้องเดินมายังปากซอย สุขุมวิท 23 เพื่อนั่งมอเตอร์ไซต์ เข้าไปยังมหาลัย ขากลับก็เพียงย้อนกลับ ขึ้น BTS มุ่งหน้าสู่ สถานีอนุสาวรีย์ชัยสมรภูมิ....ทุกเย็นของวันศุกร์ก็อดที่จะแวะ มาบุญครองไม่ได้(MBK) ขอดูหนังสักเรื่องก่อนกลับบ้าน(ชอบมากมาย)
++++เวลาผ่านไป จนถึง เทอม 2 ในปีแรกของการเรียนระดับอุดมศึกษา(ใน กทม. ด้วย)+++++ความมัน ความตื่นเต้นก็เริ่มเกิดขึ้น เมื่อผมได้รู้จัก "ชมรมพุทธศาสตร์" จากการเข้าร่วม "ค่ายพัฒนาศักยภาพสู่ความเป็นผู้นำ" จัดโดย ชมรมพุทธศาสตร์สากลฯ จ.ปทุมธานี ซึ่งตั้งอยู่ ด้านหน้า วัดพระธรรมกาย

จากความเชื่อที่ว่า...สงสัยเราโดนหลอกแน่เลย, วัดนี้เคยมีข่าวไม่ดีนิ๊, อย่างนี้ต้องระวังแล้วเรา, มีข่าวว่าใครที่มาที่นี่จะโดนล้างสมอง ฯลฯ ตอนนั้น ผมมีหลายความคิดที่แล่นอยู่ในหัว.......

แต่แล้ว ผมก็ผ่านการอบรมจากค่ายนี้ ไปได้ด้วยดี ไม่ดีธรรมดา เกินคาดด้วยซ้ำ .....เป็นจุดเริ่มต้นที่ผมเข้าใจชีวิตของการเกิดมาเป็นมนุษย์ยิ่งขึ้น มีความชัดเจนในการมองอนาคตตนเอง ได้เรียนรู้ในสิ่งที่ตัวเองโหยหามาโดยตลอด ได้ฝึกความกล้า การอยู่ร่วมกัน มารยาทชาวพุทธ การให้กำลังใจ รอยยิ้ม ความเคารพ บุคลิกภาพ ฯลฯ เยอะมากครับ.....คือ แบบว่า เยอะพอๆ กับความคิด ลบ ตอนแรกที่เข้ามาในวัดเสียอีก 555!

เมื่อผมกลับมายัง มศว ประสานมิตร ในวันรุ่งขึ้น.....สถานที่แรกที่ผมตามหานั่นก็คือ "ชมรมพุทธศาสตร"

เรื่องราวจะเป็นอย่างไรนั้น....โปรดติดตามตอนต่อไปนะครับ