วางตนดั่งผ้าขี้ริ้วเช็ดเท้า

�� วางตนดั่งผ้าขี้ริ้วเช็ดเท้า ��

�� หลวงพ่อจำคำสอนคุณยายฯได้ว่า ...
ให้เราวางตนเหมือนผ้าขีริ้วเช็ดเท้า
บางคนได้ยินก็เกิดความคิดแย้งขึ้นมาว่า
ทำไมคุณยายฯเปรียบให้เราดูต่ำต้อยเหลือเกิน
อยากจะขอเปลี่ยนเป็นผ้าเช็ดหน้าหรือเช็ดตัวแทน

�� คุณยายฯบอกว่า ...
ผ้าเช็ดเท้านั้นเปรียบได้กับเทพธิดาแห่งความสะอาด
ตึกทั้งหลังที่สร้างด้วยเงินหมื่นล้าน
ก็ยังไร้ความหมาย ถ้าขาดเทพธิดาแห่งความสะอาด
คือ ผ้าขี้ริ้ว
เพราะตึกหมื่นล้านอันสูงสง่านั้น
จะเต็มไปด้วยหยากไย่และสิ่งสกปรก
ตึกจะสะอาดดูมีสง่าราศีได้
ก็เพราะผ้าขี้ริ้ว นั่นเอง!

�� แม้ใครจะเหยียบย่ำก็ไม่ว่าอะไร
ขอเพียงให้ได้ทำหน้าที่ของตน
คือสร้างความสะอาดในทุกหนทุกแห่ง
แม้กระทั่งฝ่าเท้าของผู้คน
เพื่อให้เขาได้มีเท้าที่สะอาด 
เพื่อก้าวเข้าสู่อาคารได้อย่างผาสุก
 
�� เพราะฉะนั้น ...
โลกจึงไม่อาจขาดเทพธิดาแห่งความสะอาดได้
ใครก็ตามที่ทำตนประดุจผ้าเช็ดเท้าแล้ว
ถึงตัวต่ำ แต่คุณธรรมจะสูงส่ง
เหมือนท้องทะเลยิ่งต่ำยิ่งกว้างขวาง ��

�� คุณครูไม่ใหญ่ ��